اندك را پذيرنده . ( 30 ) وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ و آنچه « 1 » وحى كرديم به تو از قرآن وحى حق است و موافق است مر آن كتابها را كه پيش از وى آمده است به انبيا ، إِنَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ و خداى تعالى به بندگان خويش بيناست و دانا . ( 31 ) ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا باز ميراث داديم قرآن را « 2 » به گزيدگان خويش ، [ از بندگان خويش ] ، فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ از ايشان ستمكار است بر تن خويش ، وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ و از ايشان ميانه « 3 » رونده است در راه خويش ، وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ و از ايشان پيشىكننده است به خيرها به آسان گردانيدن خداى خويش . ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ و اين فضل بزرگ است از خداى ، جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها بوستانهايى مقيم است كه درآيند اين هر سه طايفه بدانجاى ؛ يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً پيرايه نهاده شوند از دست‌برنجنهاى زرّين ، و مرواريدين ، وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ و پوشش ايشان در وى ابريشمين . « 4 » ( 32 - 33 ) وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ و گويند سپاس مر آن خداى را عزّ و جلّ كه ببرد « 5 » از ما اندوهان ، چه پروردگار ماست آمرزندهء گناهان فراوان ، و پذيرندهء طاعتهاى اندك با نقصان . ( 34 ) الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِهِ آنك فرودآوردمان به فضل خويش به سراى جاويدان « 6 » ماندگى ، لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فِيها لُغُوبٌ نبساود ما را

--> ( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : « را » ندارد . ( 3 ) - ن و ت : ميان . ( 4 ) - ن : بريشمين - ت : مانند متن است . ( 5 ) - ن : برد . ( 6 ) - ن : جاودان .